Döschkassen

To-Huus-Büro

Tscha, nu sitt ick hier in mien Home-Office. Dat schall ick je ook. Wegen de Viren. „Viren“, dat heuert sick je al an, as so’n gefährliched Rieder-Volk vun fröher. De Mongolen ünner Dschingis Khan, de Hunnen ünner Attila un de Viren – wohrschienli ünner Karl Lauterbach – dat sünd allns Bagaluten vör de man sick vörsehn mutt.

Un de Viren wüllt se nu mit düssed Home-Office den Wind afdreihn. Home-Office, dat kümmt je ut‘ Ingelsche. Home heet „Tohuus“ oder ook „to Huus“, un Office, dat heet Büro. To-Huus-Büro also.

Dorbi dinkt man in de Regeerung je besünners an all de, de in düsse Büros an arbeiden sünd, wo hunnert Lüüd in een grooten Ruum sitten doht.

Nu weer ick je nieschierig. Ick heff mol keeken, wo veel Lüüd in Düütschland överhaupt in’t Büro arbeiden doht. Un dat sünd good twee Millioon Arbeidnehmers. Und durvun arbeidt 15 Perzent in Büros in de mehr as fief Lüüd sitt, also rund dreehunnertduusend vun 83 Millioon. De kunnen nu – theoretisch – mit ehr’n Computer över’t Internet vun to Huus ut arbeiden. Dat wüllt overs veele Arbeidgeevers ni, weil se ni wüllt, dat „sensible Daten“ bi Hein Mück in de Stuuv opwohrt ward.

Ganz henhaun ward dat also ni. Wat is overs mit de annern? Mit de fief Millioon to’n Bispeel, de in de Industrie arbeidt? De künnt ehr’n Werksdeel wiss ni mit no Huus nehm. Bi’t Personol in Supermart süht dat ni anners ut, un bi de Beschäftigten in de Krankenhüüs un in de Pleege.

Un wat is mit de, de den Müll afholt, de Zeidung‘ druckt, de Kraftwerke an’t loopen hölt un de, de all dat Eeten in all de Dosen steekt?

Tscha, dat is ni so eenfach, ne. Man kümmt je ook eher an den Zaubertrank ut Asterix un Obelix ran, as an de Impstoffe, vun de so veel snackt ward.

Un wat mokt wi eegentli, wenn noch mol so’n Virus kümmt? Ick weet dat ni. Ick weet ook ni, wat richti oder falsch is. Overs ick warr mi dor denn ook mien Gedanken över moken – in mien To-Huus-Büro, in dat ick je ook denn sitt, wenn de Regeerung uns ni jüst in’t Home-Office hebben will…

In düssen Sinn